Ölen yavrusunun ızdırabını bir türlü dindiremeyen ana, mezarın başına oturmuş, feryadüfigan edip duruyordu.Oradan geçmekte
olan Resul-ü Ekrem(asm) kadını teselli etmek istedi; herşeyin Allah’tan geldiğini, sabretmenin icabettiğini, bu kadar feryadüfiganın
fazla olduğunu ifade buyurdu.Başını dahi, kaldırmayan kadın çıkıştı:
“Sana ne benim halimden? Bırak beni kendi halime!” Şefkat ve merhamet madeni Resul-ü Ekrem kadıncağıza bir şey söylemeden
ayrılıp gitti.Sonradan teessür içinde gelen kadın, “Ya Resulallah, zatınızı tanıyamadım, beni affedin.Yavrumuzun üzüntüsü benim
sabrımı yok etti.” dedi.Bunun üzerine Resul-ü Ekrem(asm) buyurdu:
“Sabır, musibetlerin ilk çarptığı anda lazımdır.O anda gösterilmeyen sabrın sonra gösterilmesi istenen sabırdan değildir.”Resul-ü Ekrem
(asm) musibetin ilk isabet ettiği anda yapılması gerekenin, meali verilen, şu ayeti okumak olduğunu belirtmiştir:”Sabredenlere müjdele.
Onlar ki, üzerilerine bir musibet isabet ettiğinde, ‘muhakkak ki, biz Allah içiniz, Allah’a teslim olmuşuz ve yine O’na döneceğiz.’(derler.)”
Bu ayetle yeryüzündeki varlığımızın Allah’ın tecellileri adına değişip dönüşebileceğini aslında halimizin sayısız esmanın tecellisine mazhar
ayineler olduğumuzu hatırlıyor, kalbimize bir teselli, nefsimize bir nasihat devşiriyoruz.”Ben ben için değil, ‘Allah için’ varedilmişim,
öyleyse her hal O’ndandır, her halukarda O’na döneceğim.”


İNNA LİLLAHİ VE İNNA İLEYHİ RACİ’UN

Her gün yeni bir yolcu çıkıyor,
Ebed yoluna...
Tahta bir sanduka içinde,
Son bir saltanat sürüyor üç-beş kişinin omzunda...
Inna lillahi ve inna ileyhi raciun...

Bilinmeyen bir yolun yolcusuyuz hepimiz,
Görünmeyen bir son,bizi bekliyor...
Nice sultan,nice hükümdar gördü bu misafirhane.
Sonunda ebed yolunun yolcusu oldu hepsi.
Inna lillahi ve inna ileyhi raciun....

Ebed yolunda yürünmüyor,
Sadece aldığın nefes kadar ilerliyorsun...
Son nefesini verince yolcu,
İşte yolun sonu o zaman görünüyor.
Inna lillahi ve inna ileyhi raciun....

Zaman dedikleri şey,
aslında bizim ebede olan yolculuğumuzdaki adımlarımız.
Her saniye,her dakika,her saat...
Her gün,her ay,her yıl...
Bizi ebed yolculuğunda bir adım ileri taşıyor...
Inna lillahi ve inna ileyhi raciun...

Ebede uğurlanan her yolcunun ardında...
Gözler puslu,nemli kalıyor...
Hüzün ebed yolcusunun ocağına düşüyor.
Her dilde,her gönülde aynı hece tekrarlanıyor...
Inna lillahi ve inna ileyhi raciun....